ZO stel je gezonde grenzen in je stiefgezin

De zwaar onderschatte rol van trauma in het stiefgezin
maart 7, 2019
Eerste hulp bij gamende stiefkinderen
april 11, 2019

ZO stel je gezonde grenzen in je stiefgezin

ZO stel je gezonde grenzen in je stiefgezin

Een stiefgezin is geen gesloten eenheid, maar een systeem met open grenzen. Meer dan in een kerngezin (vader en moeder en biologische kinderen bij elkaar), heb je als stiefgezin te maken met invloed van buitenaf. Soms is dat prettig en draagt het bij aan jullie gezin. Soms is het onprettig en gaat het je te ver. In dat laatste geval word je uitgedaagd om je grenzen te bewaken. Dat is niet altijd gemakkelijk.

Stiefouders komen bij mij met vragen als: Hoe weet ik wat mijn grenzen zijn? Hoe stel ik een grens zonder de anderen tegen mij in het harnas te jagen? Waarom vind ik het zo lastig om mijn grenzen te bewaken? De antwoorden lees je in deze blog.

Wat is grenzen stellen?
Grenzen stellen is weten wat voor jou wel of niet klopt en dit ook kunnen aangeven. Het woord ‘grens’ suggereert een duidelijke lijn. In de praktijk is die scheidslijn soms niet zo duidelijk en is het eerder een grijs gebied.

Moet er in de volgende voorbeelden een grens gesteld worden of niet?

  • De ex-partner loopt ongevraagd je huis binnen.
  • Je stiefdochter gebruikt jouw make-up.
  • Je schoonmoeder zegt dat ze een voorkeur heeft voor de eerste partner.
  • Je stiefzoon knijpt jouw zoontje tijdens een driftbui.
  • Je partner zit tijdens jullie romantische etentje te appen met zijn kinderen.
  • Je stiefkinderen schelden je uit.

Uit bovenstaande voorbeelden is niet eenduidig af te leiden of hier een grens wordt overschreden of niet. Het hangt af van veel factoren. Wat is eraan vooraf gegaan? Hoe vaak is het al gebeurd? Hoe was de relatie voordat het gebeurde? Wat was de motivatie van de ander om het te doen? Heeft de ander het overlegd van tevoren of niet? Waar een grens precies ligt is voor iedereen anders en dus heel persoonlijk. Het is geen vast gegeven, maar eerder een gevoel.

Waarom is het belangrijk om je grenzen te bewaken?
Iedereen heeft weleens ervaren wat er gebeurt als we te laat (of niet) onze grenzen hebben aangegeven. Dat voelt niet fijn. Als gevolg daarvan zijn verschillende reacties mogelijk. De één reageert boos, de ander redeneert het weg of ontkent, misschien word je bang en durf je niets te zeggen of mogelijk neem je het jezelf kwalijk dat je niet eerder je grens hebt aangegeven.

Voor ons eigen welzijn en voor onze relaties met anderen is het niet bevorderlijk als we over onze grenzen (laten) gaan. Als je je teveel aanpast, jezelf wegcijfert, dan verlies je jezelf en dat kan uiteindelijk leiden tot depressie, burn-out of lichamelijke klachten.

Verlang je naar een stiefgezin met gezonde liefdevolle verbindingen, dan is het belangrijk dat je voelt en aangeeft wat voor jou wel of niet oké is.

Grenzen stellen, waarom is dat soms toch zo moeilijk?
Sommigen gaat het heel makkelijk af, maar veel stiefouders vinden het niet gemakkelijk om gezonde grenzen aan te geven. Daarvoor zijn verschillende redenen.

Misschien ben je bang voor afwijzing of conflicten als je een keer ‘nee’ zegt. Of je wilt de ander niet kwetsen of teleurstellen. Het kan ook zijn dat je diep van binnen overtuigd bent dat je het niet waard bent om voor jezelf en jouw behoeften op te komen.

Deze redenen hebben hun oorsprong in de manier waarop er vroeger met jou is omgegaan. Werden jouw grenzen gerespecteerd toen je klein was? Of niet? Werd je gedwongen om die oude tante een kus te geven? Was het ‘aanstelleritis’ als je aangaf dat je buikpijn had? Mocht je nooit kiezen welke kleding je aan wilde? Moest jij altijd je speelgoed delen, zelfs je lievelingsspeelgoed? Werd je uitgelachen om jouw ideeën? Werd je naar je kamer gestuurd als je boos of verdrietig was?

Al deze ervaringen zijn opgeslagen in je emotionele brein. Zodra je nu een grens stelt, verwacht je onbewust dezelfde reactie als toen je klein was. Dat maakt het, voor jou als volwassene, best lastig om voor je eigen grenzen op te komen. Of misschien voel je niet eens meer waar jouw grens ligt.

ZO stel je gezonde grenzen
Er zijn verschillende manieren om te leren gezonde grenzen te stellen. Een daarvan is het kijken naar je oude realiteit en je afweren, met behulp van Past Reality Integration.

Een tweede manier is focussen op je lichaam. Om je grenzen aan te kunnen geven is het van belang om eerst je grenzen te voelen. Je lijf geeft vanzelf aan of iets voor jou klopt of niet. Probeer meerdere keren op een dag bewust te zijn van sensaties in verschillende delen van je lichaam. Voel je een knoop in je maag? Zijn je schouders opgetrokken? Klemmen je kaken op elkaar? Heb je een frons in je voorhoofd? Willen je voeten het liefst weglopen? Dat kunnen signalen zijn dat je je niet prettig voelt bij de gang van zaken.

Een derde manier is gebruik maken van Verbindende Communicatie. In mijn blog Voorkom dat jij de Assepoester van je gezin wordt vind je mijn zeer effectieve oefening om te bepalen wat jij wel en niet wilt doen in jouw gezin. En in deze blog lees je een inspirerend voorbeeld van een stiefouder die haar grens bewaakt: Waarom een lieve stiefouder niet altijd aardig is.

Als je meer grenzen gaat aangeven, kan dat betekenen dat je keuzes maakt die niet iedereen zal begrijpen of je in dank zal afnemen. Onthoud daarbij dat het uiteindelijk in ieders belang is dat jij goed voor jezelf zorgt. Ik wens je daarbij veel kracht en wijsheid toe. Wil je daarbij een steuntje in de rug? Neem gerust contact op met mij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *