Eerste hulp bij gamende stiefkinderen

ZO stel je gezonde grenzen in je stiefgezin
maart 14, 2019
Ben jij nog de persoon die je was voordat je stiefouder werd?
april 11, 2019

Eerste hulp bij gamende stiefkinderen

Eerste hulp bij
gamende stiefkinderen

Gamen…. De één zegt dat het nou eenmaal bij deze moderne tijd hoort. De ander zegt dat het schadelijk is voor het ontwikkelende kinderbrein. Computergames hebben een enorme aantrekkingskracht op kinderen. Ondertussen worstelen veel (stief)ouders hoe ze moeten omgaan met het gamegedrag van hun (stief)kinderen. Wat kun je als stiefouder doen als het je irriteert?

Een voorbeeld

Een stiefmoeder verzucht: “Als mijn stiefzoon hier komt, loopt hij bijna regelrecht naar de computer. Vervolgens zien we hem het hele weekend niet, behalve bij het avondeten. Of als hij tussendoor iets te snacken uit de kast pakt. Ik krijg nauwlijks nog contact met hem en we als we iets gaan ondernemen wil hij niet mee. Mijn man vindt het geen probleem. Hij wil dat zijn zoon zich hier op zijn gemak voelt. We hebben ooit wel regels opgesteld, maar die worden door mijn partner niet gehandhaafd. Ik irriteer me mateloos en ik vind dit een slecht voorbeeld voor onze jongste zoon. Wat moet ik doen?”

Wat is het probleem?

Of het wel of niet goed is om te gamen, en of daar grenzen aan gesteld moeten worden, dat mag iedere ouder voor zichzelf bepalen. Idealiter zit je wat dat betreft op één lijn met je partner. Als je partner het gamen niet als probleem ervaart en jij als stiefouder wel, want kun je dan doen?

In bovengenoemd voorbeeld heeft de stiefmoeder moeite met de situatie. Iemand anders in haar schoenen zou misschien denken: “Lekker rustig zo!” Of: “Laat ieder lekker zijn gangetje gaan.” De interessante vraag is waarom deze vrouw er wél last van heeft.

In het verhaal lees ik drie redenen. Ten eerste, omdat ze verlangt naar beter contact met haar stiefkind. Ten tweede omdat ze graag gezien en gehoord wil worden door haar partner en tot slot omdat ze haar zoontje wil beschermen.

Vermoedelijk heeft ze al geprobeerd om het contact met haar stiefzoon te verbeteren en haar partner aan te spreken op zijn gedrag. Waarom is er dan nog steeds niets veranderd?

Het zou kunnen dat het (game)gedrag iets in de stiefmoeder oproept dat groter is dan wat er in het hier en nu speelt. Ze reageert in dat geval heftiger dan passend zou zijn voor de situatie. Met als gevolg dat haar boodschap niet aankomt zodra ze het aankaart. Er is eerst nog iets anders nodig voordat ze constructief het gesprek kan aangaan.

Om te ontdekken wat de situatie precies in haar oproept, kunnen we onderzoeken welke boodschap ze vanuit de ander op haar af voelt komen. Misschien is het zoiets als:
“Ik heb geen boodschap aan jou”
“Ik doe alleen waar ik zelf zin in heb”
“Ik heb geen zin in contact met jou”
“Jij bent niet belangrijk voor mij”
“Ik ben er wel, maar ik wil hier eigenlijk niet zijn”

Deze boodschappen komen niet ECHT op haar af, maar zij ervaart dat mogelijk zo. In werkelijkheid zijn deze boodschappen een reflectie van de boodschappen die zij als kind heeft ervaren. Voelden we dit als kind op ons afkomen, dan was dat enorm pijnlijk. Het is die oude pijn die geraakt wordt door het gedrag van de ander.

Dus, het gedrag van de ander is niet de oorzaak van ons ongemak, maar het maakt de pijn die al in ons zat weer beschikbaar.

Dus mogelijk zou dit aan de hand kunnen zijn: zodra de stiefmoeder ziet dat haar stiefzoon meer op de computer zit dan haar lief is, voelt zij irritatie, omdat zij daarin de boodschap oppikt dat hij geen zin heeft in contact met haar. Dat raakt aan haar oude realiteit waarin zij van haar ouders dezelfde boodschap ervoer.

Eerste hulp bij gamende stiefkinderen

Heb jij een stiefkind dat veel achter de computer zit en irriteer jij je er mateloos aan? Probeer eens de volgende ‘Eerste hulp’ oefening. Ga op een rustige plek zitten, voel je lichaam, en laat de volgende vragen op je inwerken:

  • Welke boodschap komt er op mij af vanuit de ander?
  • Wat herken ik van toen ik nog klein was?
  • Hoe voelt dat in mijn lichaam?

Mogelijk komt er een emotie of herinnering omhoog. Laat dit maar gebeuren.

Deze oefening helpt om (een deel van) de emotie van de situatie af te halen. Mogelijk is het daarna niet eens meer nodig om het te bespreken met je partner en/of stiefkind. Als het wel nodig is, zul je merken dat je heel anders in het gesprek zit. Meestal is zo’n gesprek constructiever en meer in verbinding.

De situatie zien voor wat die is

Zodra de lading van onze oude pijn eraf is, kunnen we de situatie bekijken zonder bril van het verleden. Misschien zie je dan een stiefkind dat zich even wil terugtrekken na de wisseling tussen het huis van mama en het huis van papa. Of je ziet een stiefkind dat het moeilijk heeft met de scheiding of andere problemen, en zichzelf verdooft met games. Mogelijk voel je empathie voor je partner, die zo verlangt naar harmonie en rust in het gezin, maar daarvoor een strategie kiest die anders is dan jij had gewild.

Heb je na de ‘Eerste hulp’ nog steeds moeite met de situatie, lees dan nog eens mijn blog ZO stel je gezonde grenzen in je stiefgezin. Of maak een afspraak voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *